Aardbeienvloed

Marjon met aardbei

De zomer is nog maar net begonnen en na een koude start van het voorjaar leek het er even op dat het tuinseizoen van 2013 tegen zou gaan vallen. Maar daar kwam verandering in. Zodra de zon ging schijnen zagen we overal de bloesem aan de bomen en aan de aardbeienplanten verschijnen in hoeveelheden die we nog niet vaak gezien hebben.

aardbeien eerste oogst

Een eerste oogst was gelijk al een kratje vol en tijdens het plukken was goed te zien hoeveel er nog zou komen. Zo veel dat je het nooit alleen op kan. Uitdelen is een optie. Je kunt er veel mensen blij mee maken.

Martin jam 1

Maar Martin had de oplossing in zijn hoofd. Je kunt er ook jam van maken. Vele potten. En dat geschiedde.

Martin jam 2

Echte Overkroeten jam waar je, met z’n allen, een heel jaar van kan eten. En dan te bedenken dat we nog maar net zijn begonnen met plukken. De oogst is erg rijk dit jaar. Ook de fruitbomen hangen vol. Zo vol zelfs dat er uitgedund zal moeten worden om te voorkomen dat straks de takken breken door het gewicht.

Vlierbloesem siroop

Marjon 1

Met het mooie weer fiets ik gezellig naar mijn dochter aan de andere kant van de stad.
En natuurlijk kom ik weer van alles tegen. Ik zie dat eindelijk de vlier in boei staat en besluit spontaan om vlierbloesem siroop te maken. Let op er is ook valse vlier en deze is giftig. Dus alleen echte vlier. Hij is makkelijk te herkennen met zijn witte bloemschermen en zijn getande/gekartelde blad(zie foto).
Wat heb je nodig:
. een vergiet vol vlierbloesem
. een schoon geboende citroen
. water
. suiker
Doe de vlierbloesem schermen in een pan en zet ze net onder water.

marjon 2

Snijd de citroen in stukken en leg deze ook in de pan.
Laat dit een dag staan. Zeef dan het vocht en gooi de bloesem en de citroen weg.
Voeg per liter water 500 gram suiker toe en breng aan de kook.

marjon 3

Heel even koken en dan in schone (met soda schoongemaakte) flesjes doen.
Af laten koelen en doe een mooi etiket op de flesjes. Heerlijk koud drinken met veel ijs!
Geniet ervan: Marjon Hoff

Heel belangrijke documentaire

We hebben allemaal wel eens gehoord van genetisch gemanipuleerde zaden. Ze zijn ontwikkeld om alle monden op aarde te kunnen voeden. Ook al groeit de wereldbevolking uit tot een ware plaag. Maar wie deze ontwikkeling beter bestudeerd ziet dat chemische bedrijven, zoals Monsanto, Bayer, Du Pont etc. ons toekomstige voedsel gaan produceren. Het is dan niet zo moeilijk om te bedenken dat dit uiteindelijk tegen ons zal gaan werken. De bewustwording van dit gevaar werd lange tijd onderkend. Maar steeds meer wetenschappers luiden nu de noodklok.

De documentaire is helaas niet ondertiteld maar is goed te volgen.

Frieten bakken op de tuin

schillen

De aardappelen uit de aardappelbelt moeten op. We hebben besloten om er frieten van te gaan bakken en daarom begonnen Sylvia en ik de aardappelen te schillen terwijl Lex zich bezig hield met het stichten van brand in de BBQ.

snijden

Met de frietpers heb je zo een lading friet om de halve wijk te voorzien. Dit krijgen we nooit op maar de rest kunnen we altijd nog invriezen.

frieten

Een hele bak vol.

onderweg

Van de friet-snij-plaats naar de Friet-bak-plaats.

Bruce

En daar heeft Bruce het huisje van Ries omgetoverd tot tijdelijk frietkot.

Bruce 2

Met beperkte middelen lukt het hem om fantastische frieten te bakken.

Lex

Lex heeft de BBQ heet gestookt en komt al met de eerste worstjes aanzetten. Het is een kleine BBQ maar het werkt perfect.

Marjon

Marjon heeft een heerlijke salade gemaakt van ingrediënten uit haar tuin en is nu bezig met het klaar maken van de vleesspiesen.

Lex en Syl

En vulcanus stookt gewoon door. Lekker glaasje wijn erbij en genieten maar.

Roos

De eerste frieten worden getest door Roos (dochter van Lex en Marjon). Uit het frietkot klinken bakgeluiden.

foto

En hier moet dan wel even een foto van gemaakt worden. Je kunt op vele manieren van de tuin genieten. Niet alleen van het telen van je groente, fruit en aardappelen maar vooral ook van het opeten daarvan met elkaar. Het is nu nog vroeg in het seizoen maar er groeit al genoeg om meteen van te kunnen eten. Dit gaan we beslist vaker doen. We hebben intussen al plannen voor een heerlijke Oosterse maaltijd met de wok en de rocket stove, Bruce weet hoe je de lekkerste saté moet maken en het lijkt ons een fantastisch gaaf idee om dat aan een werkochtend te koppelen.

Het succes van de aardappelbelt

open aardappelbelt

Het aardappelloof groeit op de belt. Het is nu begin Juni 2013 en tegen alle verwachtingen in haal ik nog steeds prima aardappelen uit deze simpele vorm van opslag. De bewaarmethode mag dan wel primitief zijn maar het werkt. Omdat ik volgende maand al weer nieuwe aardappelen heb maak ik de aardappelbelt open om te kijken wat er nog in zit. Behalve veel wortels van de uitgeschoten aardappelen die bovenop liggen zie ik nog voldoende goede aardappelen, onderop, liggen.

Op de bovenstaande foto zie je een dwarsdoorsnede van de belt. Het stro en de aarde bovenop de kern van aardappelen is ingezakt en heeft de aardappelen uitstekend beschermd tegen alle weersinvloeden. Maar ook de conditie van de bewaarde aardappelen is goed. In tegenstelling tot andere bewaarmethodes (thuis bewaren in kratten) heeft deze methode zich ruimschoots bewezen.

doorsnede

Op de hierboven getoonde schets zie je de dwarsdoorsnede van een aardappelbelt zoals ik die gemaakt heb op mijn tuin. Je kiepert eerst een berg aardappels op de grond. Dan maak je daar een zo smal mogelijke berg van. Daar leg je stro tegen aan. Dan schep je er grond tegenaan (ongeveer 15 – 20 cm dik) en die grond schep je weg rondom de belt zodat er een soort miniatuur-gracht rond de belt ontstaat. Dit is belangrijk voor het droog houden van de grond onder de aardappelen.

Deze methode heet ‘opkuilen’. Je kuilt de aardappelen niet ‘in’, maar’op’, de grond. Dit doe je om te voorkomen dat er vocht bij de opgeslagen aardappelen kan komen. Dat zou funest kunnen zijn (zie ook ‘Hart voor de aardappel‘.

belt 1

De aardappeloogst van 2012. In totaal 3 manden. Dat is ongeveer 30 kilo per mand en dan heb je dus 90 kilo aardappelen om een jaar lang van te kunnen eten.

belt 2

De hele oogst kieper je op de grond in je tuin. Maak daar zo’n smal mogelijke berg van en leg daar een dikke laag stro tegenaan. Bij voorkeur rechte stelen om de afwatering te bevorderen.

belt 3

De aardappels zijn nu helemaal ingepakt in stro dat recht van ons graanveld afkwam dat we met de zicht en welhaak hebben gemaaid waardoor de stelen mooi recht zijn ( zie ‘Graanoogst‘).

belt 4

Dan schep je er een laag zand tegenaan van ongeveer 15 – 20 cm dik.

belt 5

Om bij de aardappelen te kunnen komen maak je er een gat in dat net groot genoeg is om er je hand doorheen te kunnen steken, om die er met een aardappel in je hand weer uit te kunnen halen.

belt 6

Dat gat dek je af met een prop stro. De functie hiervan is dat de inhoud van de belt kan ‘ademen’.

belt 7

Dan dek je de prop stro af met een kluit zand en zo heb je een beproefde, ouderwetse, maar zeer effectieve bewaar methode voor je aardappeloogst. Op den duur zullen er muizen in kruipen. Dat is niet erg want ze eten maar een paar aardappels op.

Stro geeft, behalve een goede isolatie, ook enige warmte af. Maar ook de aardappels produceren enige warmte. Dat ontdekte ik toen ik in de vrieskou naar de tuin ging om een maaltje aardappels te halen. Buiten vroor het dat het kraakte en in de belt voelde ik vaag enige warmte. Dat zal ook de reden zijn waarom muizen het zo naar hun zin hebben in de belt.

Toen de temperatuur, buiten, opliep, bleef het in de belt juist koel. Waarschijnlijk komt dat door de isolerende werking van het stro dat nu in tegenovergestelde richting ging functioneren. Het hield de kou vast. Hierdoor bleven de aardappelen van prima kwaliteit. Eind Maart begonnen de eerste aardappelen voorzichtig te spruiten. Als je de aardappelen thuis, op een koele donkere plek, bewaard beginnen ze al te spruiten in December. Ze worden dan ook slap door uitdroging. Dat gebeurde in de aardappelbelt niet. De èrepels bleven stevig en ‘fris’. De smaak loopt op den duur wel iets terug maar dat kan ook denkbeeldig zijn of omdat je smaak went aan steeds dezelfde aardappelen op je bord.

Aan het eind van dit experiment kan ik concluderen dat het echt een groot succes is. Deze bewaarmethode is al vele eeuwen oud en het stelt je in staat om een heel jaar van je aardappeloogst te kunnen blijven eten. Op het moment van schrijven eet ik nog steeds aardappelen uit de belt. Volgende maand komen de nieuwe aardappelen al weer op het menu. Met 90 kilo aardappelen kon ik dus een jaar eten van mijn eigen tuin. Reken per pootaardappel op een plant die 1 tot 1.5 kilo aardappelen geeft. Dan heb je ongeveer 85 pootaardappelen (± 2.5 kilo) nodig om een jaar lang van je eigen oogst te kunnen eten.

platte belt

Op de bovenstaande foto zie je hoe ik de belt afgebroken heb. Er zaten nog aardig wat aardappelen in. De smaak is nog steeds goed maar we gaan wel een plan bedenken om ze snel op te kunnen eten.

aardappelhart

Deze trof ik ook nog aan. Dit is de aardappel die ik gebruikte voor het artikel ‘Hart voor de aardappel‘.

emmer

Alle aardappelen worden gewassen en opgeslagen in een plastic krat. Het zijn prachtige stevige patatten en dat brengt ons op een idee.

goed idee

We gaan frieten bakken. Yes!

De werkochtend van 1 Juni 2013

mand

Vandaag voltrok zich de werkochtend van 1 Juni 2013. Het was wat fris, voor de tijd van het jaar, maar niet minder gezellig

bij elkaar

rabarber cake

Een van de zaligheden van zo’n werkochtend is dit. Rabarber cake van Jettie. Het recept vind je onderaan dit artikel. Marjon en Guido hadden voor de koffie, thee en koek gezorgd en zo weten we van een werkochtend een feestje te maken en ook nog eens ons complex op te schonen.

werken

Marjon Hoff zorgde voor een heerlijke pan soep, met ingrediënten uit de tuin, om de ochtend mee af te sluiten. En nu is het wachten tot de volgende werkochtend die op 6 Juli zal vallen. Dan wordt er ook uitgebreid op de tuin gekookt.

Het recept voor de rabarber cake van Jettie.
Het recept kwam ik tegen op eenvoudigleven.blogspot.nl. Ik heb de hoeveelheden wat aangepast omdat ik het als plaatcake bak (vorm van 40 x 28 cm – daar snij ik ongeveer 24 stukken van).

Rabarbercake
250 gram boter of margarine op kamertemperatuur
250 gram suiker
4 eieren
250 gram zelfrijzend bakmeel

Voor de vulling:
750 gram gewassen en in stukjes gesneden rabarber
suiker naar smaak
2 volle eetlepels custard

Warm de oven voor op 150 graden.

Maak een cakebeslag door de boter en de suiker te mixen. Je voegt er één voor één de eieren aan toe terwijl je goed blijft mixen. Als het beslag licht en luchtig is roer je er het bakmeel door. Doe het beslag in een ingevette taartvorm.

Schud de rabarber, suiker en custard door elkaar en leg het rabarbermengsel op het beslag.

Zet de taart in de voorverwarmde oven en bak hem in 1 uur en 15 minuten gaar.

Ik vind het lekker met slagroom erop, maar zonder kan natuurlijk ook!

groetjes, Jettie

Hieronder nog wat nagezonden foto’s van deze werkochtend van Tika Rozendaal

IMG_5878 IMG_5883 IMG_5876