Laatste werkochtend van 2013

laatste werkochtend 2013

Het seizoen zit er weer zo’n beetje op. De laatste oogstresten worden van het land gehaald en de laatste werkochtend is volbracht. Op deze eerste Zaterdag van Oktober is het nog heerlijk warm weer met zo’n 19˚ C. Het effect van de heermoesbestrijding op de terp (door intensief te plukken) begint zijn vruchten af te werpen want er groeit steeds minder.

peperoogst 2Dat kan niet gezegd worden van de peper plantage want daar blijft maar peper vanaf komen en er komt nog meer. Als het weer een beetje meezit valt er straks nog een oogst te verwachten.

We zijn redelijk snel klaar met de gebruikelijke werkzaamheden en kunnen uitgebreid met elkaar van de koffie, thee, koek en worstenbroodjes genieten. We bespreken een plan voor de bouw van een buitenoven om brood en pizza’s te gaan bakken (zie eerder artikel over de broodoven van het MEC).

takenoven 1

Deze oven, op de foto boven, is erg groot. We zouden kunnen volstaan met een maatje kleiner. Het idee hierachter is dat we het koken op de tuin hiermee uit kunnen breiden naar brood bakken en pizza’s eten op de tuin. Dit idee kwam voort uit de geweldig positieve ervaringen met koken op de tuin (zie elders op deze site).

993630_571258636253740_1514333895_n

We hebben er, de afgelopen zomer, intens van genoten en we weten nu dat het kan. Het idee om niet alleen op de tuin te telen maar er ook direct van te kunnen eten is beslist een aanrader die voor uitbreiding in aanmerking komt. In de eerst komende vergadering zullen we hier aandacht aan schenken.

Appeloogst 2013

appels 2013

 

 

Hoe gul de fruitoogst dit jaar is en was zal niemand ontgaan zijn. Zelfs een boom die afgeschreven was omdat er de laatste jaren geen appel meer aan wilde groeien gaf een hele krat vol appelen. We hebben er nu zoveel dat we (Marjon en ik) besloten hebben om dit jaar een poging te wagen om appelstroop te maken. Daarvoor maakte ik een filmpje over het oogsten van de appels van die ene afgeschreven boom.

 

http://youtu.be/uKU3N98IR6o

Het succes van de aardappelbelt

open aardappelbelt

Het aardappelloof groeit op de belt. Het is nu begin Juni 2013 en tegen alle verwachtingen in haal ik nog steeds prima aardappelen uit deze simpele vorm van opslag. De bewaarmethode mag dan wel primitief zijn maar het werkt. Omdat ik volgende maand al weer nieuwe aardappelen heb maak ik de aardappelbelt open om te kijken wat er nog in zit. Behalve veel wortels van de uitgeschoten aardappelen die bovenop liggen zie ik nog voldoende goede aardappelen, onderop, liggen.

Op de bovenstaande foto zie je een dwarsdoorsnede van de belt. Het stro en de aarde bovenop de kern van aardappelen is ingezakt en heeft de aardappelen uitstekend beschermd tegen alle weersinvloeden. Maar ook de conditie van de bewaarde aardappelen is goed. In tegenstelling tot andere bewaarmethodes (thuis bewaren in kratten) heeft deze methode zich ruimschoots bewezen.

doorsnede

Op de hierboven getoonde schets zie je de dwarsdoorsnede van een aardappelbelt zoals ik die gemaakt heb op mijn tuin. Je kiepert eerst een berg aardappels op de grond. Dan maak je daar een zo smal mogelijke berg van. Daar leg je stro tegen aan. Dan schep je er grond tegenaan (ongeveer 15 – 20 cm dik) en die grond schep je weg rondom de belt zodat er een soort miniatuur-gracht rond de belt ontstaat. Dit is belangrijk voor het droog houden van de grond onder de aardappelen.

Deze methode heet ‘opkuilen’. Je kuilt de aardappelen niet ‘in’, maar’op’, de grond. Dit doe je om te voorkomen dat er vocht bij de opgeslagen aardappelen kan komen. Dat zou funest kunnen zijn (zie ook ‘Hart voor de aardappel‘.

belt 1

De aardappeloogst van 2012. In totaal 3 manden. Dat is ongeveer 30 kilo per mand en dan heb je dus 90 kilo aardappelen om een jaar lang van te kunnen eten.

belt 2

De hele oogst kieper je op de grond in je tuin. Maak daar zo’n smal mogelijke berg van en leg daar een dikke laag stro tegenaan. Bij voorkeur rechte stelen om de afwatering te bevorderen.

belt 3

De aardappels zijn nu helemaal ingepakt in stro dat recht van ons graanveld afkwam dat we met de zicht en welhaak hebben gemaaid waardoor de stelen mooi recht zijn ( zie ‘Graanoogst‘).

belt 4

Dan schep je er een laag zand tegenaan van ongeveer 15 – 20 cm dik.

belt 5

Om bij de aardappelen te kunnen komen maak je er een gat in dat net groot genoeg is om er je hand doorheen te kunnen steken, om die er met een aardappel in je hand weer uit te kunnen halen.

belt 6

Dat gat dek je af met een prop stro. De functie hiervan is dat de inhoud van de belt kan ‘ademen’.

belt 7

Dan dek je de prop stro af met een kluit zand en zo heb je een beproefde, ouderwetse, maar zeer effectieve bewaar methode voor je aardappeloogst. Op den duur zullen er muizen in kruipen. Dat is niet erg want ze eten maar een paar aardappels op.

Stro geeft, behalve een goede isolatie, ook enige warmte af. Maar ook de aardappels produceren enige warmte. Dat ontdekte ik toen ik in de vrieskou naar de tuin ging om een maaltje aardappels te halen. Buiten vroor het dat het kraakte en in de belt voelde ik vaag enige warmte. Dat zal ook de reden zijn waarom muizen het zo naar hun zin hebben in de belt.

Toen de temperatuur, buiten, opliep, bleef het in de belt juist koel. Waarschijnlijk komt dat door de isolerende werking van het stro dat nu in tegenovergestelde richting ging functioneren. Het hield de kou vast. Hierdoor bleven de aardappelen van prima kwaliteit. Eind Maart begonnen de eerste aardappelen voorzichtig te spruiten. Als je de aardappelen thuis, op een koele donkere plek, bewaard beginnen ze al te spruiten in December. Ze worden dan ook slap door uitdroging. Dat gebeurde in de aardappelbelt niet. De èrepels bleven stevig en ‘fris’. De smaak loopt op den duur wel iets terug maar dat kan ook denkbeeldig zijn of omdat je smaak went aan steeds dezelfde aardappelen op je bord.

Aan het eind van dit experiment kan ik concluderen dat het echt een groot succes is. Deze bewaarmethode is al vele eeuwen oud en het stelt je in staat om een heel jaar van je aardappeloogst te kunnen blijven eten. Op het moment van schrijven eet ik nog steeds aardappelen uit de belt. Volgende maand komen de nieuwe aardappelen al weer op het menu. Met 90 kilo aardappelen kon ik dus een jaar eten van mijn eigen tuin. Reken per pootaardappel op een plant die 1 tot 1.5 kilo aardappelen geeft. Dan heb je ongeveer 85 pootaardappelen (± 2.5 kilo) nodig om een jaar lang van je eigen oogst te kunnen eten.

platte belt

Op de bovenstaande foto zie je hoe ik de belt afgebroken heb. Er zaten nog aardig wat aardappelen in. De smaak is nog steeds goed maar we gaan wel een plan bedenken om ze snel op te kunnen eten.

aardappelhart

Deze trof ik ook nog aan. Dit is de aardappel die ik gebruikte voor het artikel ‘Hart voor de aardappel‘.

emmer

Alle aardappelen worden gewassen en opgeslagen in een plastic krat. Het zijn prachtige stevige patatten en dat brengt ons op een idee.

goed idee

We gaan frieten bakken. Yes!

De werkochtend van 1 Juni 2013

mand

Vandaag voltrok zich de werkochtend van 1 Juni 2013. Het was wat fris, voor de tijd van het jaar, maar niet minder gezellig

bij elkaar

rabarber cake

Een van de zaligheden van zo’n werkochtend is dit. Rabarber cake van Jettie. Het recept vind je onderaan dit artikel. Marjon en Guido hadden voor de koffie, thee en koek gezorgd en zo weten we van een werkochtend een feestje te maken en ook nog eens ons complex op te schonen.

werken

Marjon Hoff zorgde voor een heerlijke pan soep, met ingrediënten uit de tuin, om de ochtend mee af te sluiten. En nu is het wachten tot de volgende werkochtend die op 6 Juli zal vallen. Dan wordt er ook uitgebreid op de tuin gekookt.

Het recept voor de rabarber cake van Jettie.
Het recept kwam ik tegen op eenvoudigleven.blogspot.nl. Ik heb de hoeveelheden wat aangepast omdat ik het als plaatcake bak (vorm van 40 x 28 cm – daar snij ik ongeveer 24 stukken van).

Rabarbercake
250 gram boter of margarine op kamertemperatuur
250 gram suiker
4 eieren
250 gram zelfrijzend bakmeel

Voor de vulling:
750 gram gewassen en in stukjes gesneden rabarber
suiker naar smaak
2 volle eetlepels custard

Warm de oven voor op 150 graden.

Maak een cakebeslag door de boter en de suiker te mixen. Je voegt er één voor één de eieren aan toe terwijl je goed blijft mixen. Als het beslag licht en luchtig is roer je er het bakmeel door. Doe het beslag in een ingevette taartvorm.

Schud de rabarber, suiker en custard door elkaar en leg het rabarbermengsel op het beslag.

Zet de taart in de voorverwarmde oven en bak hem in 1 uur en 15 minuten gaar.

Ik vind het lekker met slagroom erop, maar zonder kan natuurlijk ook!

groetjes, Jettie

Hieronder nog wat nagezonden foto’s van deze werkochtend van Tika Rozendaal

IMG_5878 IMG_5883 IMG_5876

De werkochtend van 4 Mei 2013

wdm1

De werkochtend van 4 Mei was weer supergezellig. Het tuinhuis werd gekuisd.

wdm2

Toon maakte gereedschap schoon en sleep alle botte schoffeltjes en schrepeltjes weer scherp voor zijn fietstocht op de Alpe-d’HuZes.

wdm3

wdm4

Marjon hield zich bezig met het maken van Overkroeten-soep.

wdm5

Pauze met koffieleuten.

wdm6

wdm7

En natuurlijk weer met elkaar soep eten. Het was een verrassingssoep met ingrediënten uit de tuin. De verrassing bestond uit het feit dat de soep voor het grootste deel uit onkruid bestond. Dat groeit nu overal en je zou niet verwachten dat je daar zo’n lekkere soep mee kan maken. Daarnaast schijnt het ook erg gezond te zijn. Weer wat geleerd.

Het soeprecept (van Marjon)

In het voorjaar begint alles weer te groeien. Ook het onkruid en dit meestal als eerste.
Gebruik dit. Heel veel onkruid kun je eten bv: zevenblad, brandnetel, vogelmuur, zuring.
Hiermee werd dit soepje gemaakt. Je hebt ongeveer een vergiet vol onkruid nodig.

Marjon soep
Verdere benodigdheden:
. uitje.
. knoflook.
. drie groente bouillonblokjes.
. 1,5 liter water.
Eerst een uitje en knoflook zachtjes fruiten. Gewassen en uitgelekte kruiden erbij. Voor de smaak werd er nog wat lavas/maggiplant
bijgedaan. Doe het water en de groente bouillonblokjes erbij en breng aan de kook tot alles gaar is.
Pureer met een staafmixer en serveer de soep. Eventueel kun je er nog wat room doordoen en een geklutst ei.
Smakelijk eten.

Verspeen tip

Marjon 1

In de tijd van veel plantjes verspenen maar ook in deze tijd van bezuinigingen wil ik een tip geven. Ik maak van krantenpapier en een deobus, potjes waarin ik mijn zaailingen verspeen.

Marjon 2
Het voordeel hiervan is goedkoop, niet veel potgrond nodig en je kunt als de wortels goed gegroeid zijn het potje zo in de grond zetten. De krant vergaat vanzelf maar biedt wel genoeg stevigheid om als potje te dienen. Neem een reep krantenpapier van 15 cm. Rol dit om het einde van de deobus heen. Het uiteinde duw je naar binnen, zodat er een bodem ontstaat. Goed aandrukken. Schuif van de deobus af en je hebt een handig potje gemaakt. Aarde erin en je zaailing verspenen.

User comments
Je hebt in de winkel, bv bij de wiltfang mooie houten versies van deze potjes maker. Maar voor mij gaat dit net zo goed.

Spitles van 6 Maart

Waren we vorige week al bijgeschoold als snoeier, afgelopen zaterdag is een aantal van ons opgeleid tot spitter. We kunnen volgens de regelen der kunst spitten dankzij de lessen van Toon. Omdat zijn tuin al perfect gespit was, namen we die van Jochem onderhanden.

De belangrijkste punten:
1. maak een geul, anderhalve spade diep en twee spaden breed. Dit is echt belangrijk om mee te beginnen! Aarde leg je ergens in de buurt van waar je eindigt met spitten
2. Bovenste laag van de strook ernaast afspitten en onderin de geul gooien. Tussentijds zoveel mogelijk wortelonkruid en stenen verwijderen
3. takken, resten van planten enz. daarboven op, aanstampen
4. dan de volgende spade erop
5.  Na zo’n rij of drie even aanharken, kluiten fijnmaken enzo. Dit bespaart je later een hoop tijd!
6. Koffie, koek en pauze!
Daarna… bezig op eigen tuin. En mooi dat het wordt!!!!

Handigheidjes: ga in de geul staan, dan hoef je minder diep te bukken en neem steeds kleine hoeveelheden op de schop. Zo maak je het minder zwaar.

Helaas wilde Toon onze tuin niet spitten. hij spaart z’n krachten liever voor de Alpe d’Huzes. Je kan hem nog sponsoren!

Tekst en foto’s: Jettie Bos

s1

s2

s3

s4

User comments

Snoeiles van Harry

Exif_JPEG_PICTURE

Een stel bikkels heeft de snerpende kou vanmorgen doorstaan om snoeiles van Harry te krijgen. En het was de moeite waard! We weten nu alles over enten: een wilde zaailing van een appel of roos wordt niks – pas als je op zo’n zaailing een twijgje ent, krijg je een mooie appel of roos! Hoe? Wij weten het (tenminste….)!

Exif_JPEG_PICTURE
Na een bakje koffie gingen we echt naar buiten. Als eerste namen we de appelboom van Tamara onderhanden. En als tien man discussiëren over welke takken wel of niet mogen blijven zitten, is de kans groot dat er een kale boom overblijft… gelukkig heeft Harry dat voorkomen: alleen kruisende takken, takken die ervoor zorgen dat de boom niet mooi open blijft, uiteindjes waaraan alleen bladknoppen zitten…en zo nog wat takken gingen er van af. Met vereende krachten werd er geknipt en gezaagd. Wat er over is gebleven ga zelf maar even kijken en let vooral van de zomer op de mooie oogst!

Exif_JPEG_PICTURE
Daarna een rondje tuin: bessen? Rode groeien op nieuw hout, zwarte op tweejarig hout… kersen, pruim,  perzik: nu niets aan doen. Hier en daar werd een appel- of perenboom onder handen genomen. Steeds meer advies, steeds meer meningen. De meest gedeelde mening: het is ook een kwestie van ‘gevoel’ en van veel doen. En het respect voor Harry groeide met de minuut. Fijn dat hij op deze manier z’n kennis over heeft willen dragen.
Volgende week is het de beurt aan Toon, wiens tuin er al om door een ringetje te halen bijligt. Wil je ook zo’n tuin? Kom dan volgende week naar de ‘spitles’, 10.00 uur.

Tekst: Jettie Bos                                                                                     Foto’s: Marjon Hoff

Stalmest

DCIM100MEDIA

Ja, het is weer zover. De boer is langs geweest en we hebben weer en berg koeienstront.

Zaad, en pootgoed bestelling

DCIM100MEDIA

Denk eraan om op tijd uw bestellijsten voor het zaad, en pootgoed, van Van der Wal, in te leveren bij de contactpersoon van ons complex. Dit jaar neemt Renske Bos de bestellingen voor haar rekening (’t Blok 122). Vóór 1 Januari 2013 moeten de lijsten bij haar zijn ingeleverd. Een mooi klusje voor een regenachtig weekeind.

Als alles volgens de planning verloopt zal op Zaterdag 29 December een lading stalmest worden afgeleverd worden door de boer. Deze zal zo rond de klok van 11.00 u. met zijn tractor en kiepkar op ons complex verschijnen. Mits de weersomstandigheden dat verhinderen.