Vakantie op de volkstuin

Vanmorgen stond er in de krant (BN/De Stem) iets te lezen over volkstuinders. Die gaan niet op vakantie want ‘als je na drie weken terug komt kun je je fiets tegen het onkruid parkeren’. Een leuk artikel met een heel herkenbare inhoud. Wist je, overigens, dat we in Nederland 240.000 volkstuinen hebben?

Transition Town Deventer

Wat is een ‘Transition Town‘? Het is een woord wat we steeds vaker horen en lezen. In dit filmpje over het ‘TT’ initiatief in Deventer krijg je hier een heel duidelijke uitleg over. De zelfvoorzienende stad van de toekomst gaat verder dan het kweken van je eigen aardappelen, groente en fruit.

Urban farming

Je kunt, vandaag de dag, de krant niet openslaan of je leest wel weer iets over iemand die groente aan het telen is op een plek die daar niet voor bedoeld is. Bijvoorbeeld op het dak van een flat of een kantoor. Urban farming, heet dat in goed Nederlands.

Het is natuurlijk mooi dat er zoveel mensen belangstelling tonen voor het telen van de eigen groente maar waarom altijd op zo’n rare plaats? Terwijl er overal groen door de gemeente wordt afgestoten omdat het onderhoud ervan te duur is.

Als ik door de wijk fiets zie ik overal stukken braak liggende grond waar je uitstekend op zou kunnen tuinieren. Je zou hiermee de wachtlijsten weg kunnen werken van mensen die bij de verschillende tuincomplexen op een lijst staan en, wie weet, inspireer je er ook nog mensen mee die nog nooit over een eigen groente, aardappelen en fruitteelt hebben nagedacht.

Hoe zou de wijk er dan uitzien? Ik lees het artikel in de krant. BN/De Stem van vandaag. En ik vraag me af wat die mens boven op dat dak aan het telen is. En ik vraag me af wat er gebeurd als hij zich, tijdens het schoffelen, verstapt en naar beneden kukelt. Je hoort de sirenes al gillen. Van alle hulpdiensten die aan komen snellen om de tuinder bij elkaar te vegen.

En ik vraag me ook af hoe die tuinder al zijn aardappelen, groente en fruit, naar beneden draagt. En wat te denken van al die grond die hij naar boven heeft moeten slepen. En dan nog maar te zwijgen over de vele kruiwagens met mest. Was hij niet veel gelukkiger geweest met een gewoon tuintje? Ergens in de wijk. Vlak bij huis waar je zo naar toe kan lopen om na te gaan denken wat je die avond zal gaan eten.

Urban farming bestaat al sinds 1918 in Breda. Toen werd de BAT opgericht. Misschien moet dat eens wat meer onder de aandacht gebracht worden.

Boer zoekt stad

Boer zoekt stad

 

Maandag begint de Week van de Architectuur. Thema is voedsel en de stad. Want ondanks dat de afstand tussen de mens en zijn voedsel steeds groter lijkt te worden – wie weet er nog waar zijn mango of maïskolf vandaan komt? – op steeds meer plekken verbouwen stedelingen hun eigen voedsel: stadslandbouw. Een gesprek met Jan Willem van der Schans van het Landbouw Economisch Instituut in Wageningen. Hij is onderzoeker en mede-oprichter van het stadslandbouw initiatief ‘eetbaar Rotterdam’.

Het lijkt een nieuw fenomeen in Nederland. Braak liggende terreinen in de stad die in een mum van tijd worden omgetoverd tot een veld met sla of peentjes. Stadslandbouw is een breed begrip. Het gaat van de vele buurtmoestuintjes tot echte stadsboerderijen. Volgens van der Schans zorgt de economische crisis voor een enorme bloei. Veel gemeenten hebben leegstand en braakliggende grond. Daardoor zijn ze eerder geïnteresseerd.

Week van de Architectuur

  • Foto: Steven Walling
  • Dit artikel is overgenomen van de website van Vara’s ‘Vroege vogels